Ενηλικίωση...

Φτάσαμε αισίως στα 18 λοιπόν. Ενηλικιωθήκαμε τελικά. Περάσαμε όλες τις γνωστές φάσεις μέχρι να φτάσουμε εδώ. Από την τρυφερή παιδική ηλικία στην εφηβεία κι από εκεί στο καταστάλαγμα. Δεν χρειάζεται να σταθώ στις καλές κι εύκολες στιγμές, αυτές και πολλές ήταν κι εύκολα διαχειρίσιμες.

Θα σταθώ στα δύσκολα που περάσαμε παρέα και μας έδεσαν περισσότερο. Στις απώλειες αγαπημένων προσώπων, στις απώλειες υλικών αγαθών και στον κίνδυνο έλλειψης του ενός απ' τον άλλο. Εκεί που άλλοι θα οπισθοχωρούσαν, θα τους έπαιρνε από κάτω, θα έλεγαν πάμε για άλλα, εμείς το παλέψαμε μαζί και το νικήσαμε. Σε πείσμα Κασσανδρών, μελλοντολόγων κι άστρων αποδείξαμε ότι με την αγάπη και τη συντροφικότητα όλα ξεπερνιούνται. Κάτι που στις μέρες μας πρέπει να γίνει αυτοσκοπός. Θέλω απλά να σε ευχαριστήσω για τις στιγμές που στάθηκες δίπλα μου όταν ένιωθα να λυγίζω, για τις στιγμές που μου κράτησες το χέρι όταν αυτό έτρεμε, για το σιγομουρμούρισμα αυτοσχέδιων τραγουδιών όταν προσπαθούσα (με δυσκολία) να κοιμηθώ, για όλα όσα έκανες για μένα θέτοντας τις ανάγκες σου σε δεύτερη μοίρα.
Καθώς δεν πιστεύω στην τύχη και τις συμπτώσεις νιώθω ότι έπρεπε να ενηλικιωθούμε παρέα κι ελπίζω να γεράσουμε μαζί...
Θα σου αφιερώνω πάντα αυτό και σαν soundtrack της κοινής μας ζωής θα κουβαλάω το Αστέρι του Βοριά που τόσο μοναδικά μου τραγούδησες εκείνη τη μέρα.

It was a very good year @ Sin Radio

Για την Κυριακή 25/11/12 στις Ραδιοτυπίες και το Sin Radio θα ακουστεί ένα άλλου είδους αφιέρωμα από αυτά που σας έχω συνηθίσει.

Σας ευχαριστώ πολύ όλους για την βοήθεια που μου δώσατε με τις ιδέες σας περί της εκπομπής και θα ακουστούν όλα σε μελλοντικές Ραδιοτυπίες. Όσοι γνωρίζουν θα καταλάβουν τον λόγο για τον οποίο θα παίξουν τελικά αυτά που θα ακουστούν. Εύχομαι σε όλους σας μια υπέροχη Κυριακή και μια ακόμη καλύτερη εβδομάδα (και βεβαίως τα χρόνια μου πολλά στις Κατερίνες για σήμερα).

Το Λογοτεχνικό Σάββατο επιμένει εδώ...

Έμπνευση και ασέβεια

Οι σταγόνες ιδρώτα που έπεφταν από το πρόσωπό του ακούγονταν πολύ δυνατά καθώς έπεφταν στο πάτωμα της εκκλησίας. Το ύψος της σκαλωσιάς που ήταν ανεβασμένος σε συνδυασμό με την άψογη ηχητική του χώρου δημιουργούσε έναν απόκοσμο επαναλαμβανόμενο θόρυβο, σαν σταγόνες από τα ύδατα της Στυγός.

Για την Βερόνικα και το Λογοτεχνικό Σάββατο

Το ζωγραφικό θέμα του που θα κοσμούσε όλη την επιφάνεια του τρούλου ήταν ιδιαίτερα περίπλοκο: ήθελε να συμπεριλάβει αστικούς μύθους και μυθολογικά γεγονότα στην Χριστιανική διδαχή και πραγματικότητα. Οι κακοί άγγελοι έπαιρναν μορφές καταχθόνιες από την αρχαιότητα ενώ οι καλοί θύμιζαν πρόσωπα της καθημερινότητας της πόλης. Δεν είχε βέβαια τολμήσει να αλλοιώσει την μορφή του Θεού που κυριαρχούσε στο κέντρο του τρούλου. Ενώ όμως τον είχε κάνει όσο ρεαλιστικότερο μπορούσε σύμφωνα με τις κρατούσες παραδόσεις - για την ακρίβεια είχε δεχθεί τα συγχαρητήρια του μητροπολίτη για την πιστότητα της απόδοσης - και πλέον ασχολείτο με τις λεπτομέρειες του θέματος όπως την τελειοποίηση του φωτισμού και της προοπτικής, κάποια σταγόνα από την οροφή έσταξε στο πρόσωπό του. Σε αντίθεση οι δικές του από τον ιδρώτα είχαν σταματήσει, ενώ η ατμόσφαιρα είχε γίνει ξαφνικά παγερή. Σκούπισε με το πανί που είχε στην τσέπη του το μάγουλο και μηχανικά το έβαλε στην τσέπη συνεχίζοντας να ζωγραφίζει. Μια δεύτερη και σύντομα μια τρίτη σταγόνα έπεσαν κοντά στο στόμα του λίγο μετά, κι αυτός ασυνείδητα τις σκούπισε με την ανάποδη του χεριού του. Όταν κοίταξε το χέρι του δεν είδε χρώμα όμως: τι στο καλό; σκέφτηκε, έχει υγρασία και στάζει το ταβάνι;
Κοιτάζοντας το πρόσωπο του Θεού χαμογέλασε καθώς σκέφτηκε τι είχε κάνει σαν απειροελάχιστη παρέμβαση και κανείς δεν μπορούσε σαφώς να το διακρίνει από το πάτωμα της εκκλησίας κοιτώντας προς τα πάνω. Στο αριστερό Του μάτι, ακριβώς στο ένα τρίτο της κόρης, είχε σχεδιάσει αμυδρά το δικό του πρόσωπο, λες κι ο Θεός τον κοιτούσε υπό γωνία εκείνη τη στιγμή. Οι σταγόνες άρχισαν να γίνονται περισσότερες, τρεις, τέσσερις, πέντε, σε κάποια στιγμή έφτασαν στο στόμα του, είχαν μια περίεργη υφάλμυρη γεύση, του θύμισαν δάκρυα...
Με τρόμο κοίταξε τα μάτια του ζωγραφισμένου Θεού, αυτή τη φορά διέκρινε τη σιλουέτα του και στις δύο κόρες των ματιών, όμως όχι αυτή που είχε ζωγραφίσει αλλά στην υπάρχουσα στάση του, λες κι έβλεπε σε καθρέφτη...Τρομαγμένος έκανε  να κινηθεί προς τα πίσω, γλιστρώντας πάνω στα δάκρυα του Θεού το επόμενο που θυμόταν ήταν η πτώση του στο κενό από την ψηλή σκαλωσιά...

Bob Marley @ Sin Radio

Σάββατο Ραδιοτυπιών και για αυτή την φορά το αφιέρωμα είναι στον μεγάλο Τζαμαϊκανό συνθέτη, τραγουδιστή, παραγωγό (και Άγιο) Bob Marley.

Σάββατο 24/11/12 @ Sin Radio - 19:00

Το είχε ζητήσει ο φίλος και συμπαραγωγός Βασίλης (Πιπέρι στο στόμα) στο σχετικό άρθρο: Διαλέξτε Αφιέρωματα στο Χώρουμ της σελίδας Επικοινωνία στο Sin Radio (που προς στιγμήν είναι ανενεργό). Ελπίζω να σας έχω παρεούλα κι αυτή τη φορά. Φιλιά σε όλους να είστε καλά και να έχετε ένα υπέροχο Σάββατο.

Για το Λογοτεχνικό Σάββατο εδώ...

Με λίγη βοήθεια από τους φίλους...

Δεν είναι ότι έχω μπλοκάρει και δεν ξέρω τι να παίξω στις Ραδιοτυπίες και το Sin Radio, ευτυχώς οι ακροατές έχουν ζητήσει αρκετά αφιερώματα και κάποια τα έχω ήδη έτοιμα, απλά αυτή την Κυριακή θέλω να κάνω κάτι διαφορετικό για πολλούς λόγους. 

Ραδιοτυπίες @ Sin Radio

Αν λοιπόν έχετε καμιά ιδέα για το είδος μουσικής που θα θέλατε να ακούσετε την Κυριακή 25/11 (ή και διάφορα είδη ταυτόχρονα) αφήστε ένα σχετικό σχόλιο μπας και με βοηθήσετε.
Εύχομαι να είστε όλοι καλά κι ευχαριστώ εκ των προτέρων.

Bitter Sweet @ Sin Radio

Για την Κυριακή 18/11 στις Ραδιοτυπίες και το Sin Radio για μια ακόμη φορά δεν θα παίξει η λίστα που έχω ετοιμάσει εδώ και 3 εβδομάδες λόγω απρόοπτων γεγονότων...

Bitter Sweet - Ραδιοτυπίες @ Sin Radio

Αντ' αυτής θα ακουστούν τραγούδια υπό τον γενικό τίτλο: bitter sweet (γλυκόπικρα, όπως και η ονομασία του παραπάνω λουλουδιού), τραγούδια εναλλακτικού, κυρίως βρεττανικού ροκ των τριών προηγούμενων δεκαετιών. Εύχομαι να έχετε όλοι μια υπέροχη Κυριακή και μια ακόμη καλύτερη εβδομάδα.

Κλείνουμε το στόμα

Θυμάμαι μικρό παιδί ακόμη, τους δικούς μου να κάνουν την κίνηση αυτή: έφερναν τον δείκτη στα χείλια  τα οποία σούφρωναν λίγο και ψυθίριζαν σςςςς.

Για την Veronica και το Λογοτεχνικό Σάββατο

Ήταν δύσκολες εποχές τότε, αρκετές φορές οι μεγάλοι μιλούσαν χαμηλόφωνα ώστε εμείς τα παιδιά να μην ακούμε κι όταν πηγαίναμε να πεταχτούμε να πούμε κάτι έκαναν την γνωστή απαγορευτική κίνηση κι ακουγόταν το ενοχλητικό σςςςς. Για να το διασκεδάσουν και λίγο το θέμα μας έλεγαν: μην έχετε ανοιχτό το στόμα σας, θα μπει καμιά μύγα... Πέρασαν αρκετά χρόνια έτσι, ώσπου αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε, υπήρχε μια φίμωση λόγου κι ελευθερίας γενικότερα, η δική μας απαγόρευση δεν ήταν τίποτα μπροστά σε αυτά που τραβούσαν οι γονείς μας, προσπαθώντας να μην γινόμαστε βάρος μιλούσαμε κι εμείς χαμηλόφωνα ή είχαμε κλειστό το στόμα.

Οι απαγορευμένες λέξεις ειδικά που λέγονταν συνομωτικά (εμείς μεγαλώνοντας αρχίσαμε να το καταλαβαίνουμε γιατί αυτόματα χαμήλωναν και τη φωνή τους σε αυτές) ήταν πάνω κάτω οι: χούντα, επανάσταση, ελευθερία, εξορία, τμήμα, βασανιστήρια - κι η μάνα όλο και πεταγόταν κάνοντας σςςς στους άνδρες της παρέας, ακούνε και τα παιδιά έλεγε...

Κάποια στιγμή αυτή η καταπίεση ανάγκασε κάποια μεγαλύτερα από εμάς παιδιά, φοιτητές τους έλεγαν, να κάνουν μια κίνηση που έμελε να αλλάξει αυτή την κατάσταση ώστε τα στόματα να μην παραμένουν κλειστά, νομίζω πως το πέτυχαν τελικά....
ή μήπως όχι;

Υ.Γ.: αφιερωμένο στους αφανείς ήρωες αυτής της ιστορίας, όσους αγωνίστηκαν για να μην κλείνουμε το στόμα και δεν εξαργύρωσαν αυτήν τους την πράξη με κανένα τρόπο.