"Στα πανηγύρια του χωριού"...

Όπως κάθε αρχή Φθινοπώρου η Μάγδα είχε πάει στη νεροτριβή για να πλύνει το καλό της φουστάνι, αυτό που φόραγε στο πανηγύρι του χωριού τα τελευταία χρόνια. Αρχές Οκτώβρη πλανόδιοι πωλητές, ζωέμποροι, γυρολόγοι, τσαρλατάνοι, μάγοι και χαρτορίχτρες γινόντουσαν ένας πολύχρωμος αχταρμάς δίνοντας μια απίστευτη ζωντάνια στο κατά τα’ άλλα μουντό και ήσυχο χωριό. Η φύση βέβαια γύρω ήταν υπέροχη, το ποτάμι που περνούσε έδινε ζωή και σε ανθρώπους και σε ζώα και σε φυτά…

Για το Λογοτεχνικό Σάββατο της φίλης Verónica Marsá

Η Μάγδα φορούσε το μεγάλο ψάθινο καπέλο της μια κι ο ήλιος αν και φθινοπωρινός ακόμη έκαιγε αρκετά, κι ένα δροσερό σχετικά φόρεμα της εποχής, αλλά πάραυτα ίδρωνε με την προσπάθεια να κάνει κατάλευκο το φόρεμα που θα φορούσε στο πανηγύρι. Στα εικοσιπέντε έπρεπε πλέον να βρει το ταίρι της, ήταν ήδη μεγάλη για τα δεδομένα της εποχής. Ξαφνικά δίπλα της αισθάνθηκε μια παρουσία, γύρισε βάζοντας το χέρι στο μέτωπο για να μην την τυφλώνει ο ήλιος κι αντίκρισε μια οπτασία... μια γυναίκα αιθέρια, στα κατάλευκα, δεν ήταν σίγουρη ότι ο κόντρα ήλιος σχεδόν την εξαΰλωνε ή ήταν όντως έτσι, πάντως το χαμόγελο που έβλεπε την έκανε να αισθάνεται σιγουριά. 
- Είσαι η Μάγδα; ρώτησε η άγνωστη,
- Μάλιστα, σας ξέρω;
- Όχι, αλλά σε ξέρω εγώ, είπε και απλώνοντας το χέρι της έπιασε το δικό της, μην κουράζεσαι, σου έχω έτοιμο το καλύτερο φόρεμα για το πανηγύρι της άλλη βδομάδας, νομίζω ότι με αυτό δεν θα σου αντισταθεί κανείς... και της πέρασε στο ελεύθερο χέρι ένα κατάλευκο φόρεμα με πέρλες και κεντίδια που όμοιό του δεν είχε ξαναδεί...
- Μα δεν μπορώ να το δεχτώ, είπε η Μάγδα, είναι όντως ότι ομορφότερο έχω δει σε φόρεμα, αλλά δεν μπορώ...
- Μάγδα και θα το δεχτείς και θα εντυπωσιάσεις και αφού πετύχεις το στόχο σου, θα σου ζητήσω κάτι για αντάλλαγμα, είμαστε σύμφωνες;
- Το αντάλλαγμα ποιο θα είναι όμως;
- Μη βιάζεσαι και μη φοβάσαι, για σένα δεν θα είναι κάτι σπουδαίο, το έχεις ήδη και δεν το εκτιμάς όπως πρέπει, για μένα όμως είναι ότι σημαντικότερο μπορώ να ζητήσω.
Χωρίς να αφήσει κανένα περιθώριο αντίδρασης στη Μάγδα, έκανε μεταβολή κι άρχισε να απομακρύνεται με ανάλαφρο βηματισμό.
Η Μάγδα μην προλαβαίνοντας να αντιδράσει το μόνο που κατάφερε να φωνάξει ήταν: πως σε λένε, που θα με βρεις ξανά;
Η γυναίκα της απάντησε από αρκετή απόσταση μακρύτερα πλέον: Μαρία να με λες και μην ανησυχείς, θα σε βρω όταν πρέπει... ενώ στη Μάγδα φάνηκε ότι την άκουγε να της ψιθυρίζει δίπλα της...
Πήρε το μισοπλυμένο δικό της φόρεμα, το έβαλε στο κοφίνι, ενώ έριξε στον ώμο της το νέο κι αστραφτερό φόρεμα της ξένης...

Την επόμενη εβδομάδα ο κεντρικός δρόμος του χωριού ήταν γεμάτος κι από τις δύο πλευρές με πάγκους που είχαν όλα τα καλούδια, τα ζώα περίμεναν στοιβαγμένα να διαλεχτούν από τους κτηνοτρόφους, κάποιοι έψηναν σε αυτοσχέδιες ψησταριές, ήχοι, μυρωδιές, φώτα, φωνές όλα μαζί δημιουργούσαν μια Διονυσιακή ατμόσφαιρα θαρρείς, τόσο που κάποια μικρά παιδιά είχαν βάλει τα κλάματα...
Ξαφνικά στην αρχή του δρόμου του πανηγυριού άρχισε να επικρατεί βουβαμάρα, οι άντρες πωλητές είχαν μείνει με το στόμα ανοιχτό, οι γυναίκες είχαν βάλει το χέρι στο στόμα τους για να μην τους φύγει κάποια άναρθρη κραυγή, ακόμη και τα παιδιά και τα ζωντανά είχαν ησυχάσει στη θέα που αντίκριζαν: η Μάγδα με το φωτεινότερο κι ομορφότερο φόρεμα που είχε δει ποτέ κανείς, τα μαλλιά πλεγμένα ψηλά αφήνοντας να φανεί ο υπέροχος λαιμός της, χωρίς κανένα κόσμημα και ξυπόλητη...
Το κύμα της βουβαμάρας εξαπλωνόταν καθώς διέσχισε τους πάγκους κι όλοι είχαν την ίδια αντίδραση, κανένα βλέμμα δεν μπορούσε να της αντισταθεί, ενώ πίσω της άρχιζε σταδιακά να απλώνεται ένα νέο κύμα, αυτή τη φορά ψίθυροι, επιφωνήματα πνιχτά και κάποια σφυρίγματα θαυμασμού...
Η μόνη που κατάφερε να της μιλήσει ήταν μια τυφλή γριά μάγισσα, έλα κόρη μου να σου πω τη μοίρα σου, να σου πω το ριζικό σου, κι η Μάγδα χαμογελαστή που επιτέλους κάποιος της μιλούσε (ακόμη κι οι συγχωριανοί της ούτε καλησπέρα δεν μπορούσαν να πουν) πήγε προς τον πάγκο της, έλα κάθισε εδώ δίπλα στο σκαμνί και δώσε μου το χέρι σου...
η Μάγδα και κάθισε και της έδωσε το χέρι, δεν μπόρεσε να μην πει όμως: μα αφού είσαι τυφλή γιαγιά, πως θα διαβάσεις το χέρι μου;
- Με τα μάτια της ψυχής κόρη μου, βλέπουν πολύ περισσότερο από τα δικά σου όμορφα μάτια, πίστεψέ με... μα τι "βλέπω", είσαι μια απίστευτα όμορφη κοπέλα, φοράς το ωραιότερο φόρεμα του κόσμου, άλλοι σε θαυμάζουν κι άλλοι σε φθονούν έτσι που σε βλέπουν σήμερα, αλλά μήπως είναι βαρύ το τίμημα που δίνεις για αυτή την εμφάνιση και για να πετύχεις το στόχο σου;
- Καλή μου γιαγιά ούτε που ξέρω τι θα μου ζητηθεί και πότε, μια γυναίκα μου το...
- Σώπασε, δεν θέλω να ξέρω, θα σου πω μόνο τι "βλέπω": ο όμορφος γιός του προύχοντα του χωριού απόψε θα σου κάνει πρόταση γάμου με ένα δαχτυλίδι που όμοιό του δεν έχεις ξαναδεί, θα παντρευτείτε σε ένα μήνα, θα γεννήσεις το πρώτο σου παιδί τέλος καλοκαιριού και στο επόμενο πανηγύρι του χωριού... άσε θα σου πω τότε όταν ξαναέρθεις με το καλό...

Ένα χρόνο μετά στο πανηγύρι του χωριού η Μάγδα σέρνοντας το καρότσι με το κοριτσάκι της κι έχοντας από δίπλα τον άντρα της περήφανο για την οικογένεια προκάλεσε και πάλι σχόλια θαυμασμού, έδειχνε ακόμη ομορφότερη με το ίδιο κατάλευκο φόρεμα, αυτή τη φορά διακριτικά αλλά σίγουρα ακριβά κοσμήματα σε χέρια και λαιμό και το ίδιο προσεγμένα παπούτσια, ενώ ένα ανάλαφρο βέλο που έπεφτε από το καπέλο που φορούσε έκρυβε το βλέμμα της. Όλοι την χαιρετούσαν με χαμόγελο, ώσπου έφτασε μπροστά στην τυφλή μάγισσα και την άκουσε να της λέει:

- Τα κατάφερες Μάγδα μου, πήρες αυτό που ήθελες τελικά, την κόρη σου πως θα την ονομάσεις;
- Μαρία βέβαια, τι άλλο; την έχω τάξει...

Υ.Γ.: Αυτό το Σ/Κ θα είμαι εκτός οπότε δεν θα έχουμε Ραδιοτυπίες, ελπίζω όλοι να περάσετε καλά με αυτούς που αγαπάτε.

Το πραγματικό νόημα μιας επετείου

Όταν τα νιάτα θέλουν, κάνουν θαύματα και πραγματικές επαναστάσεις. Δείτε το παρακάτω βίντεο αν δεν το έχετε ήδη δει, χωρίς πολλά σχόλια.

 

Αυτό είναι η ουσία κι όχι οι παρελάσεις μπρος σε ανάξιους "άρχοντες"

Συγχαρητήρια στους εμπνευστές, χορηγούς και πάνω απ' όλα στα παιδιά που δείχνουν τον πραγματικό δρόμο για μια διέξοδο από τα τετριμμένα και άνευ ουσίας. Οι παρελάσεις με παιδάκια ακούνητα, αγέλαστα, αμίλητα έχουν προ πολλού ξεφτίσει, εμπρός για "δρώμενα" άλλων επιπέδων και πάλι μπράβο σε όλους.

Τραγούδια της Δευτέρας κι όχι μόνο...

Έκτακτα λόγω απουσίας μου το Σάββατο, εκπομπή Ραδιοτυπίες την Δευτέρα, με τραγούδια για τη Δευτέρα και δικά σας αγαπημένα (όσων ζήτησαν), ενώ φιλική συμμετοχή θα υπάρξει κι από τον Λουστράκο (σιγά μην την γλιτώνατε).

Ραδιοτυπίες στις 21:00 @ Tempo Radio

Μια καινούργια εβδομάδα ξεκινά, με πολύ αγώνα κι αγωνία, μα με ψηλά το κεφάλι απ' όλους, ούτε η Δευτέρα ούτε τίποτα δεν πρέπει να μας πτοήσει, συνεχίζουμε κι αγωνιζόμαστε για αυτά που μας ανήκουν, οι παρελάσεις, οι εικόνες κι οι βιτρίνες δε μας ταιριάζουν, το εσωτερικό είναι που μετράει. Φιλιά σε όλους κι όσοι μπορείτε τα λέμε και ραδιοφωνικά.

Χαρούμενη Κυριακή και 11 ερωτήσεις

Κυριακή με happy songs, έτσι για να φτιάξουμε λίγο τη διάθεση. Προσέξτε χαρούμενα όχι χαζοχαρούμενα (αν και τώρα που το σκέφτομαι θα γίνει και μια ανάλογη εκπομπή στο μέλλον). Στην αυλή μας που αρχίσαμε να της βάζουμε και γλαστρούλες πρώτα Ραδιοτυπίες κι αμέσως μετά Όλα στο κόκκινο με τον Evil κι ένα εξαιρετικό αφιέρωμα σε Νικολακοπούλου.

Ραδιοτυπίες στο Tempo Κυριακή 19:00

Ο κυρ Άσωτος με "έχωσε" σε άλλο ένα (είπαμε ο αριθμός έχει χαθεί προ πολλού) μπλοκοπαίχνιδο όπου κανονικά πρέπει να απαντήσω σε 11 ερωτήσεις που κάνει, μετά σε 11 που κάνω εγώ στον εαυτό μου και μετά 11 δικές μου σε 11 bloggers, αλλά ως γνωστός αντιδραστικός θα παίξω μόνο στο πρώτο σκέλος μια και δυστυχώς προς στιγμή δεν έχω τον χρόνο για τα υπόλοιπα 2 σκέλη (αλήθεια το 11 πως σας ήρθε πάλι; δεν μπορούσε να είναι 2-3 βρε παιδί μου;)

1. Πρώτη φορά που έκανες σεξ

Κάπου στα 15 αν θυμάμαι καλά (πάνε και πολλά χρόνια βλέπεις...), επίσης η απάντηση θα μπορούσε να είναι και: Σεξ? κάτι μου θυμίζει...

2.Έχεις κρυφές ανομολόγητες φαντασιώσεις που δεν έχεις εξομολογηθεί παρά μόνο στον εαυτό σου?

Φυσικά κι έχω, κάθε υγιής άνθρωπος έχει, αλλά εκεί θα παραμείνουν (στον εαυτό μου δηλαδή)

3.Αγαπημένο αντικείμενο στο σπίτι σου

Παρότι δεν δένομαι με αντικείμενα, θα απαντούσα μια μικρή εικονίτσα του Αγίου Νεκταρίου (χωρίς περισσότερες εξηγήσεις, όσοι ξέρουν ή έχουν διαβάσει αλλού θα καταλάβουν)

4.Αγαπημένο μπλογκ που δεν έχει σχολιάσει ποτέ στο δικό σου

Asteroid, αν και μετά την εκπομπή του Λουστράκου κάποιες ανταλλαγές e-mail έχουν γίνει...

5.Έχεις πει ψέμα την τελευταία εβδομάδα?

Όχι (μόλις είπα ένα;)

6. Έχεις κλέψει ποτέ?

Ναι αμέ, σε κάτι μποστάνια στη Σαντορίνη, όταν ήμουν 18 (σε ελεύθερη κατασκήνωση) φασολάκια φρέσκα τα οποία ήταν νοστιμότατα

7.Αγαπημένη Ελληνίδα τραγουδίστρια η τραγουδιστής

Γρηγόρης Μπιθικώτσης / Νίκος Ξυλούρης

8. Υπάρχει μπλόγκερ που αντιπαθείς, μην γράψεις όνομα

Ναι, αλλά δεν θα το έγραφα ούτως ή άλλως το όνομα

9.Τι σημαίνει για σένα χαρά?

Όταν "ξεχνώ" τον εαυτό μου για κάποιον άλλο που αγαπώ πολύ

10.Έχεις κάνει 1-night -stand?

Ναι, αρκετές φορές στο παρελθόν...

11: Αγαπημένη εποχή

Αυτή που ζούμε (Άνοιξη)

Εμείς θα τα ξαναπούμε και Δευτέρα εκτάκτως μια και το Σάββατο που ήταν να παίξει η παραπάνω εκπομπή λόγω προσωπικού θέματος ήμουν εκτός στούντιο. Φιλιά σε όλους.

Υ.Γ.: Επίσης στην εκπομπή της Δευτέρας εκτός του "θέματος" που ετοιμάζω θα παίξουν και τα τραγούδια που είχατε ζητήσει την προηγούμενη εβδομάδα και συγκεκριμένα οι παρακάτω φίλοι: Evil, Ria, ΦΟΥΛΗ, Homemade, Christina, ElenaG, Αντιγόνη, αν θέλει κάποιος ακόμη να ακούσει το ένα και μοναδικό κομμάτι που σημαίνει κάτι για αυτόν μπορεί να το κάνει σήμερα, να φάτε και να πιείτε με μέτρο και χρόνια πολλά σε όσους κι όσες γιορτάζουν, καλή Κυριακή.

"Αυτό το έχω ξαναζήσει ..."

Είχε ακούσει για την αυτόματη εγγραφή κι αναπαραγωγή εικόνων, ήχων κι εντυπώσεων αλλά αυτό δεν μπορούσε με τίποτα να συγκριθεί με κάθε προηγούμενη εμπειρία που είχε επί του θέματος.

Για το Λογοτεχνικό Σάββατο της Verónica Marsá

Ότι κι αν είχε ακούσει περί προμνησίας μέχρι τώρα, είτε επιστημονικά είτε μεταφυσικά δεν μπορούσε να εξηγήσει αυτό που βίωνε.Του είχε συμβεί μερικές φορές ως παιδί αλλά για πολλά χρόνια τώρα δεν είχε τέτοια εμπειρία.
Διάβαζε όπως κάθε Κυριακή την εφημερίδα του καθισμένος στον καναπέ, κάπνιζε κι έπινε τον αγαπημένο του διπλό ελληνικό καφέ και είχε στα πόδια του ξαπλωμένο το πιστό του σκυλί, όταν ξαφνικά και χωρίς αιτία άρχισαν να βουρκώνουν τα μάτια του, το τηλέφωνο χτύπησε, όχι δεν ήθελε να το σηκώσει, ήξερε τι επρόκειτο να ακολουθήσει...
Ναι; είπε κι ήταν σαν να το είχε ήδη πει πριν εκατοστά του δευτερολέπτου, τι; που; πότε; αλλά οι ερωτήσεις είχαν ήδη απαντηθεί μέσα του λίγο πριν...
Έκλεισε το τηλέφωνο κι έσβησε το τσιγάρο στη μέση, πέταξε την εφημερίδα και χάιδεψε μηχανικά το σκυλί του, κινήσεις που ήδη νόμιζε ότι είχε κάνει λίγο πριν. Το ασυνήθιστο γλείψιμο του σκυλιού του στο μάγουλο τον συνέφερε, άκουσε αλήθεια ή το ονειρεύτηκε; Έπιασε με τα δυο του χέρια το κεφάλι κι ανακάτεψε τα μαλλιά του αμήχανα, και τώρα; είπε μεγαλόφωνα... μέχρι εδώ σαν να το είχα ξαναζήσει, από εδώ και πέρα τι γίνεται;
Ξαναπήρε το τηλέφωνο στα χέρια του και σχημάτισε ένα αριθμό που δεν είχε ξανακαλέσει ποτέ, η απάντηση ήταν: Μαιευτήριο η Νέα Ζωή, λέγετε;

Υ.Γ.1: Στις δυο τελευταίες αντίστοιχες αναρτήσεις που βρίσκονται στο blog Λογοτεχνικό Σάββατο υπάρχει (και θα συνεχίσει να υπάρχει) μια μικρή ή μεγάλη διαφορά σε σχέση με την εδώ ανάρτηση, ο ευρών δεν κερδίζει κάτι απλά θέλω να δω αν είστε παρατηρητικοί... να είστε όλοι καλά.
Υ.Γ.2: Εκτάκτως αυτό το Σάββατο δεν θα κάνω ραδιοφωνική εκπομπή λόγω απουσίας μου, και στη θέση μου θα είναι ο Λουστράκος, θα με ακούσετε από μικροφώνου Κυριακή και Δευτέρα...

Άνοιξη, νέα μέτρα και ιστοπαίχνιδον...

Επισήμως λοιπόν μπήκε η Άνοιξη. Φαίνεται από τη μέρα που μεγαλώνει και ζεσταίνει, από τους βολβούς που ανθίζουν, από τη διάθεση που φτιάχνει (; - καλά αυτό όσο μας αφήνουν).

Η Ταμάρ βεβαίως - δικαίως ο Λύκος χθες παρατήρησε ότι δεν αναφέρεται όσο θα έπρεπε ραδιοφωνικά

Σήμερα στη δουλειά για να αλλάξει (;) το βαρύ κλίμα που επικρατεί μετά τις πρόσφατες μειώσεις η ατάκα συναδέλφου ήταν: ξέρετε τι απάντησε στέλεχος της τρόικας στην αδελφή μου (στο εξωτερικό ζει) για την κατάσταση στην Ελλάδα; μονολεκτική απάντηση: Africa...

Δε με χαλάει ως ενδεχόμενο, ούτως ή άλλως οι πλάκες μετακινούνται κι η Αφρικανική θα ενωθεί κάποια στιγμή με την Ευρωπαϊκή... θα κάνουμε λίγο νωρίτερα αυτή την ένωση εμείς ως πρωτοπόροι (ή πειραματόζωα, διαλέχτε).

Επίσης αλιευμένο e-mail από τη δουλειά σήμερα, με τίτλο νέα μέτρα:

Καταργούνται τα εξής:

1. Καταργείται η φράση αγανακτισμένου γείτονα "Θα κάνετε ησυχία να κοιμηθούμε, δουλεύουμε αύριο" (σιγά να μην δουλεύετε από αύριο).

2. Κατά συνέπεια καταργείται και η συνώνυμη έκφραση "Τελειώνετε κυρία μου, έχουμε και δουλειές"

(δεν έχετε είπαμε).

3. Μη ορθή θεωρείται επίσης και η έκφραση "Μια δουλειά σε βάλαμε να κάνεις"

(Μία; αχαχαχαχαχαχαχαχαχαχ.......!!!).

4. Καταργείται πλέον το σύνθημα "Ο πελάτης έχει πάντα δίκιο"

(Βρες εσύ πελάτη και μετά δώσε του και δίκιο).

5. Καταργείται από τα σχολεία το μάθημα του Επαγγελματικού Προσανατολισμού

(εκτός και αν το διατηρήσουμε, έτσι ρε παιδί μου, για εγκυκλοπαιδικές γνώσεις).

6. Πλέον από το Δημοτικό, η δημιουργία προτάσεων θα αξιολογείται μόνο ως προς την ορθογραφία και τη γραμματική. (η σύνταξη είναι πλέον ανύπαρκτος όρος).

7. Η φράση "εθελοντική εργασία" θεωρείται πλεονασμός.

Ο όρος "εργασία" από μόνος του, αρκεί για να αποδώσει το ίδιο νόημα.

8. Τέλος, έπειτα και από σύμφωνη γνώμη της Εταιρίας Προστασίας του Παιδιού και του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, στην κατηγορία της Κακοποίησης Ανηλίκου συμπεριλαμβάνεται και η ερώτηση προς μικρά παιδιά "Εσύ, τι θέλεις να γίνεις όταν μεγαλώσεις;".

Οι εποχές με τον ένα ή άλλο τρόπο και παρόλο το βιασμό που κάνουμε στη φύση επανέρχονται, εμείς ως λαός θα επανέλθουμε σε Άνοιξη; Είναι και στο χέρι μας είπαμε...

Να είστε καλά όλοι και να μαχόμαστε για αυτό που μας αξίζει και μας αντιστοιχεί (και να προλάβω κάποιους: όχι δεν μας αξίζει αυτό που ζούμε τώρα...), φιλιά

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Η Χειμωνιάτικη Λιακάδα με προσκάλεσε σε ένα ακόμη μπλοκο-παίχνιδο (η αλήθεια είναι ότι τόσα χρόνια έχω χάσει τον ακριβή αριθμό), αλλά εγώ ως γνωστόν δεν σνομπάρω και συμμετέχω. Έχουμε και λέμε λοιπόν:

1. Ποιο τραγούδι σ’ έκανε να κλάψεις;
Στων Αγγέλων τα μπουζούκια, χωρίς εξήγηση καλύτερα (μα έτσι ξεκινά ένα ανάλαφρο Ανοιξιάτικο παιχνίδι;)

2. Πιστεύεις τους καθρέφτες;
Αν με δείχνουν ομορφότερο ναι...

3. Η πρώτη σου σκέψη στη θέα ξέστρωτου κρεβατιού;

Φτου γμτ, πρέπει να το μαζέψω δηλαδή;

4. Αν έχτιζες τον κόσμο απ’ την αρχή, τι θ’ αφαιρούσες; Το χρόνο ή το θάνατο;
Το καθένα έχει τη χρησιμότητά του, αν οπωσδήποτε πάντως έπρεπε κάποιο μάλλον το χρόνο

5. Έχει ελλείψεις ο ουρανός;
Μόνο όταν δεν είναι καταγάλανος...

6. Ποιο σύνθημα θα έγραφες στον τοίχο του σπιτιού σου;
Always look at the bright side of life...

7. Ποιο μεσημέρι της ζωής σου δεν θα αποχωριζόσουν;
Ένα μεσημέρι στης Ακρόπολης τα μέρη, με καλή παρέα, καλούς μεζέδες και ρακές...

8. Ποιος ήρωας καρτούν σε εξοργίζει;
Ο Τουίτι και γενικώς όλοι οι ήρωες που πάντα κερδίζουν...

9. Ο πιο άδικος φόβος σου;
Δεν έχω φοβίες γενικά, τουλάχιστον μεγαλώνοντας, πόσο μάλλον άδικο φόβο...

10. Σε ποιο βιβλίο θα ορκιζόσουν;
Σε κανένα, δεν ορκίζομαι ποτέ (καλά έχει χρειαστεί σε κάποιες "αναγκαστικές" ορκωμοσίες), όρκο δεν παίρνω για τίποτα και σε τίποτα...

11. Τι γεύση έχει η άνοιξη;

Την καλύτερη όλων των εποχών

Δεν θέλω να "χώσω" άλλους στο παιχνίδι, εκτός των "νέων" Αλεξάνδρας και Κατερίνας, όποιος θέλει ακολουθεί, να έχετε όλοι μια υπέροχη Άνοιξη.

Για τα Λογοτεχνικά μας εδώ...

Κυριακή Αλεξ άνδρας και Μήτσου (του προσοντούχου)

βοήθειά μας... Με τραγούδια των παιδιών από Λαμία φυσικά, που χθες μας τίμησαν μέχρι την έναρξη της εκπομπής μου με την παρουσία τους και που ελπίζουμε την επόμενη φορά να είναι για περισσότερο.

Alex Andra & ΜΗΤΣΟΣ @ Tempo Radio

Κυριακή με υπόσχεση Άνοιξης πλέον και αγαπημένα τραγούδια αγαπημένων φίλων σήμερα στις Ραδιοτυπίες (σε νέο στέκι), αμέσως μετά ο συνάδελφος με τα κόκκινα κινηματογραφικά τραγούδια για ένα όμορφο κλείσιμο βδομάδας.

Οι λουκουμάδες της Alex Andra

Η τυρόπιτα της Alex Andra

 Βέβαια να πω ότι χθες την βγάλαμε εκτός εκπομπής σε ένα τραπέζι με Αλεξάνδρα και Μήτσο ενώ εμφάνιση έκπληξη έγινε από Nosto και Σπιρτόκουτο - τελικά μια πολύ όμορφη μέρα με αγαπημένους ανθρώπους.

Να ευχαριστήσω για άλλη μια φορά όλους σας για τη χθεσινή σας συντροφιά και τις ευχές προς τον πατέρα μου.

Εύχομαι σε όλους μια υπέροχη Κυριακή και μια καλύτερη ακόμη εβδομάδα.

Υ.Γ.1:Το Λογοτεχνικό Σάββατο συνεχίζει τις διαδρομές του...

Υ.Γ.2: Η ερώτηση της (χθεσινής) ημέρας: γράψτε ένα και μοναδικό τραγούδι που θα χαρακτήριζε ένα και μοναδικό αγαπημένο σας πρόσωπο (με ή χωρίς αιτιολόγηση, δεν έχει σημασία...)