11/7/07

Απών

Δεν ξέρω τι φταίει και νιώθω τόσο απών από τις εξελίξεις.
Ζω σε μια πόλη (που προσπαθεί να το παίξει μητρόπολη) την οποία αγαπώ και μισώ ταυτόχρονα. Δουλεύω 2 λεπτά με τα πόδια από το Σύνταγμα κι αν δε διάβαζα το φίλτατο πρόβατο δεν θα ήξερα καν για τη συγκέντρωση για την Πάρνηθα.
Μένω σε μια πολυκατοικία 20 διαμερισμάτων κι αν δε μας το χάλαγε η δυσωδία το προπερασμένο Σάββατο θα είχαμε μια γιορτινή σύναξη στο σπίτι. Η μυρωδιά που μας χάλαγε τόσες μέρες ήταν μια δύστυχη Νιγηριανή που τρέχα γύρευε γιατί είχε αφήσει την τελευταία της ελπίδα και πνοή σε μια ισόγεια γκαρσονιέρα κρεμασμένη από τον πολυέλαιό της. Που κέφι για γιορτές;
Γυρίζω καθημερινά σπίτι νιώθοντας ότι έχω προσφέρει κάτι στο σύνολο και το μόνο που μου μένει είναι η γεύση του: και τι έγινε; Προς τι όλος αυτός ο κόπος; Το τόσο κοντά και τόσο μακριά που μας αναγκάζει να πορευόμαστε αυτή η πόλη, οι ρυθμοί της, το καροτάκι που μας κουνούν και κυνηγάμε, όλα συνηγορούν στο ψιλομάταιο της προσπάθειας. Όχι ότι τελικά το συνειδητοποιώ και κάνω κάτι, απλά θεωρώ εαυτόν έξυπνο που το ανακαλύπτω και εντελώς βλάκα που δε συμμετέχω για να το ανατρέψω.
Ζηλεύω αυτούς που τα έχουν τόσο καλά με τον εαυτό τους και δεν αποζητούν διάφορα άλοθι, τύπου: μωρέ κι εγώ θα ήθελα να πάρω μέρος, αλλά είχα να κρατήσω το παιδί, το σκυλί, την γκόμενα / γκόμενο από το χέρι, κλπ.
Ελπίζω κάποτε να τα καταφέρω και να μην χρειάζομαι άλοθι, ελπίζω να ξαναβρώ την επαναστατική κι ανατρεπτική φύση που είχα σαν έφηβος πριν το σύστημα καταφέρει και μ' αλλοτριώσει εντελώς.

8 σχόλια:

  1. Ένα περίεργο πράγμα με την πόλη ρε παιδί μου. Στα χωριά κανείς δεν θα άφηνε την Νιγηριανή να πάθει κάτι. Θα μαζεύονταν όλοι στην πλατεία του χωριού να διαμαρτυρηθούν για αυτό που θα τους ένοιαζε κτλ. Ενώ στην πόλη που είμαστε πολλοί και θα μπορούσαμε να κάνουμε την διαφορά λειτουργεί αντίστροφα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Snikolas στο χωριό θα μαζεύονταν για να ικανοποιήσουν την ηδονοβλεπτική/freak-control τάση τους να ξέρουν τα πάντα και να ελέγχουν ακόμα περισσότερα... ίσως όμως και από αυτό να είχε σωθεί η γυναίκα.

    Φίλε κυανότυπε, συμφωνώ με όλα όσα έγραψες... να συμπληρώσω κάτι: όσοι πήγαμε στο σύνταγμα θα θυμόμαστε μετά από λίγους μήνες τη τεράστια αυτή οικολογική καταστροφή ή θα έχουμε περάσει στο επόμενο «μοδάτο» θέμα (πχ Νταρφούρ); Σαν λαός δεν μας λείπει ο ενθουσιασμός και η ψυχοπονιά...μας λείπει δυστυχώς η συνέπεια και η διαχρονικότητα στη συμπεριφορά μας ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Γλυκέ μου blueprints, έχεις απόλυτο δίκιο. Έτσι όπως ζούμε στις μεγαλουπόλεις, μας καλλιεργείται η απομόνωση και οι νευρώσεις και ας ζούμε ανάμεσα σε εκατομύρια ανθρώπους. Όμως μη στεναχωριέσαι καθόλου, όταν έρθω Αθήνα, θα κάνουμε κολασμένο σεξ...ε... εννοώ θα τριγυρίσουμε στους δρόμους της πόλης να ξαναβρούμε την επαναστατικότητα μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Α ωραία. Να μην κατηγορούν μόνο εμένα ότι ζω σε παράλληλο σύμπαν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Δεν ξερω τι να γραψω.
    Το ιδιο ειχα παθει και στο προηγουμενο ποστ-αρλεκιν (λολ) αλλα ειπα να μην σχολιασω. Τωρα κατι θελω να γραψω, αλλα δεν ξερω τι!
    Αν καταλαβα παντως καλα, θες να μας στειλεις ολους στην επαρχια! (εγω δεν παω στο λεω!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αγόρι μου δεν την χόρτασες την επαρχία? Όσο για την sikia θα την ξεμαλλιάσω στο τέλος. Θα γίνω οπαδός του μπεεεεεεε!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Καλέ μου αυτέ και αυτέ και τα μυστήρια, ένα αστείο έκανα για να γελάσουμε βρε αδερφέ! Εγώ δε χωρίζω ζευγάρια, ο πρόβατος ο φίλος σου τα κάνει αυτά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. nicola εντελώς αντίστροφα λειτουργεί φίλε (όσο για το βάψιμο - you know - αν βρισκόμουν κατά πάνω θα έδινα ένα χεράκι νάσαι σίγουρος)
    yiorgosl η διαχρονικότητα κι η συνέπεια όντως δεν είναι γνώρισμα της φυλής μας - και δύσκολα θα τ'αλλάξουμε αυτό
    tanila μου, όχι μόνο σε παράλληλο αλλά και διαγώνιο σύμπαν μπορώ να σου πω νιώθω ότι ζω
    billako αγαπημένε δεν είναι απαραίτητο να γράψεις κάτι (πάρε όμως ένα τηλέφωνο μη σε πω όπως κι η αγαπητή φίλ(δ)η τανίλα - όσο για επαρχία δεν μπορώ να σε φανταστώ με τίποτα
    sikia αγαπημένη, άσε τη λογοκρισία και τα κακεντρεχή σχόλια του αυτού, ο έρωτάς μας είναι πέρα από σχέσεις, άσε που "παιθαίνω" να σφάζονται στην ποδιά μου παληκάρια (λέμε τώρα)... φιλιά και στους δύο

    ΑπάντησηΔιαγραφή

καλώς ορίσατε